"Poczwarka" - Dorota Terakowska

Cześć!
Dziś chcę Wam opowiedzieć o książce,która zawładnęła mną jak marionetką, porwała i na koniec wpadła do mojej głowy na bardzo długoo.Tą książką jak pewnie się domyślacie jest "Poczwarka" Doroty Terakowskiej.
Ksiażka opowiada o idealnym małżeństwie Adama i Ewy. Ich życie wygląda jak bajka. Mają duży, perfekcyjny dom z ogrodem, w którym panuje ład i harmonia. W ich idealnym życiu brakuje tylko jednego - dziecka. Gdy Ewa rodzi dziewczynkę okazuje się, że nie jest ona taka jaką sobie wyobrażali. To mające być idealnym dziecko rodzi się z zespołem Downa.
Rodzice początkowo chcą zostawić Marysię ( tak ją nazwali)w zakładzie dla dzieci upośledzonych, ale Ewa ku zdziwieniu Adama zabiera Myszkę ( zdrobnienie od Marysia)do domu. Adam nie zgadza się z decyzją żony i odizolowuje się od córki,która jak się okazało ma najcięższy z zespołów Downa.Ich do tej pory doskonałe życie zmienia się o 180 stopni.Półki w salonie już nie są wypełnione książkami pasującymi do wystroju wnętrza, tylko podrecznikami pomagającymi rozpoznać tę chorobę.
Książka porusza bardzo ważny problem jakim jest postrzeganie przez każdego z nas człowieka z Downem. Opisuje rozczarowanie, lęk i obawy rodziców po przyjściu na świat dziecka.To powieść mająca na celu uświadomienie czytelnikowi jak trudne jest życie z Downem. Wystepują biblijne klimaty, które totalnie mnie zachwyciły. Tak naprawdę nigdy nie zdawałam sobie sprawy z tego jak wygląda życie osoby upośledzonej. Opowieść o Myszce spowodowała, że zaczęłam inaczej postrzegać takich ludzi.
Książka bardzo mi się podobała i czuję, że na długo pozostanie w mojej pamieci. Nic dodać, nic ująć. "TO JEST DOBRE".
Mój ulubiony cytat:W każdym człowieku powinno być coś, o czym wie tylko on sam. Człowiek bez choćby jednej tajemnicy jest jak orzech, z którego po rozłupaniu zostaje sama skorupa. Ludzie za często dbają tylko o skorupę.
Jeśli lubicie książki o poważnej tematyce dotyczących życia codziennego osób niepełnosparawnych to ta powieść będzie dla Was idealna.
Ocena: 8/10

Jako, że dopiero zaczynam będzie mi bardzo miło jeśli zaobserwujecie mojego bloga i napiszecie komentarz.

18 komentarzy:

  1. Widziałam i słyszałam o tej książce, ale jakoś nie miałam chęci by ją przeczytać. Ale skoro ma tak dobrą rekomendacje to czemu nie? :D

    OdpowiedzUsuń
  2. W sumie ciekawa tematyka, ale jakoś mnie do niej nie ciągnie:)
    Pozdrawiam!

    napolceiwsercu.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie każdy lubi tego typu książki.

      Usuń
  3. Nie czytam przeważnie takiej tematyki, ale po tą może sięgnę :) pozdrawiam cieplutko ciekawa recenzja

    OdpowiedzUsuń
  4. Tak, zdecydowanie większość ludzi postrzega nas poprzez wygląd. O tej książce nie słyszałam, ale o autorce, owszem.
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  5. Temat trudny, wspaniała książka.

    OdpowiedzUsuń
  6. Zaciekawiłaś mnie. Chętnie po nią sięgnę.
    Pozdrawiam :)
    http://life-ishappiness.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Na razie spasuję, ale jak już się rozczytam w polskich książkach to będę ją mieć na uwadze :D

    Pozdrawiam
    http://coraciemnosci.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Słyszałam już kiedyś o tej książce. Ktoś mi ją bardzo polecał. Teraz już druga osoba, więc muszę ją przeczytać :D

    OdpowiedzUsuń
  9. Nie lubię stylu Terakowskiej w sumie nie wiem dlaczego jakoś się zraziłam po Tam gdzie spadają anioły i jakoś nie ma ochoty na czytanie jeszcze czegoś tej autorki ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli chciałabyś trochę porad dotyczących wyglądu bloga służę pomocą ;)

      Usuń
    2. Dzięki.Będę pamiętać :)

      Usuń
  10. "Poczwarkę" czytałam kilka lat temu, chyba jeszcze w liceum. I nie ma książki, która wywarłaby na mnie większe wrażenie niż właśnie ta. Kiedy ludzie pytają mnie o książkę, która zapadła mi najbardziej w pamięci, zawsze mówię, że jest to "Poczwarka" Terakowskiej.
    Dla mnie 10/10.

    Pozdrawiam

    twierdza-dictum.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  11. Czytałam i płakałam. Zawsze bede pamietać o tej ksiązce.

    OdpowiedzUsuń
  12. Czytałam i płakałam. Zawsze bede pamietać o tej ksiązce.

    OdpowiedzUsuń
  13. Bardzo dawno nie czytałam książek pani Doroty :) chyba trochę z nich wyrosłam :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Czytałam dawno temu, trudna ale piękna powieść. Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję Wszystkim za komentarze, które tutaj pozostawicie. Zawsze staram się odwdzięczyć zarówno za komentarz jak i obserwację. Zależy mi na Waszej SZCZEREJ opinii, więc piszcie bez obaw. Nie zapomnijcie zostawić link do siebie, abym mogła bez problemu odszukać Wasze blogi. <3 Dziękuję, że jesteście.

Szablon dla Bloggera stworzony przez Devon.